
Çevremde hep dost canlısı, temiz niyetli ve renkli insanlar olmasına dikkat ettim. Böyle insanlar beni mutlu ediyor. Mesela bugün lise arkadaşım aradı kahveye çağırdı beni, memleketimde değilim ama burda da eski arkadaşlar var. Beni unutmamış hala, sesi öyle sıcaktı ki. Seçtiğim dostlarım ,konuştuğum kişiler, arkadaşlarım benim için çok önemliler. Çünkü ben bu konuda dikkatliyim; kendim için iyi olanını seçerken çok çabalarım , kaliteli olanları anlarım. Şimdi ise bunca deneyimden sonra daha sıkı bir insan diyeti yapmak zorundayım.
Her insan gibi bazen insanlar konusunda hata yapabiliyorum, fakat bazılarını tanımam için çok kısa bir süre de yetebiliyor. En çok da 'BEN' şöyleyimdir, 'BEN' böyleyimdir diyenlerinden uzak durdum ve çok doğru yaptığım kanısındayım. 'Ben şu konuda çok iyiyim, biliyor musun ben şu yarışmada birinci olacaktım da hakkımı yediler, ben çok tasarrufluyum, ben çok iyi kıyafet seçerim,benim dediğimi yap kazanırsın, aaaa neden böyle yapıyorsun bak şöyle yap, 'BEN' böyle yapıyorum bak?!Laflar laflar laflar...Artık bunları dinlemeye tahammülü olmayan yorgun bir beynim var. 6 sene 'iletişim uzmanlığı' yapıp, bu konuda sayısız davranış eğitimi aldıktan sonra ben de davranışlarımda büyük hatalar yapmaya devam ediyorum. Fakat artık sayısını tahmin edemediğim sayıda insan dinlediğim ve tanıdığım için yaşımdan daha yorgun ve bıkkınım. Sürekli kendini düşünüp, benim varlığımı azaltan insanlara, kimsenin hayatına karışmamak için çabalıyorken hayatıma sürekli müdahale edilmesine kızgınım ve artık bir tarafım onlara sonsuza dek küs.
Kendimi, seçtiğim, bilerek hayatıma aldığım insanlar konusunda kutluyorum, ben ne kadar şanslıyım ki zamanında onlarca doğru seçim yapmışım. 'BEN'le başlamayan cümleler kurabilen..Bazen 'SEN' 'ONLAR' 'BİZ' diyebilen, ve hepsinden ötesi öyle düşünen, gözlerinin içine baktığımda sevgi gördüğüm insanlar. Düşüncelerimi söylediğimde 'Aaaa ama olmaz ki şöyle daha iyi' demeyen, beni özgür bırakan. Artık kötü seslere kulaklarım kapalı, duymamış gibi yapıyorum, susuyorum. Hani 'muhatap bile olmuyorum' derler ya. Aynen öyle ,istemediğim hiçbirşeyi ve hiçkimseyi muhatap almıyorum. Demek onca sene aslında bunu yapmalıymışım.Evet arkadaşlarım, çok güzel bir diyete başladım, vücuda da ruhuma da çok faydalı.
İnsanlar..Sizleri de artık yediğim yemekler gibi seçmek zorundayım. Şebnem Ferah'ın şarkısındaki gibi:Artık daha kısa cümleler kuruyorum. Sevdiklerim, sevmediklerim yanımda.
Sadece sevmediklerimi yemiyorum:)
Sevgiler.